Batang Pinangga geeft straatkinderen weer een kans

door scholier Talia

Rondzwerven op straat, zonder ouders en zonder thuis. Voor veel kinderen in de Filipijnen is dat de alledaagse werkelijkheid. Jongens vechten om te overleven, meisjes worden misbruikt. Ondanks dat er zo'n 4 miljoen Filipijnse straatkinderen zijn, komen er maar weinig organisaties op voor hun rechten. 10% van alle kinderen leeft nu op straat, zonder dat iemand naar hen omkijkt.

Batang Pinangga helpt deze kinderen wl. Dit Filipijnse kindertehuis, waar momenteel ongeveer 30 kinderen wonen, vangt straatkinderen op en geeft hen voedsel, onderdak, onderwijs en bovenal heel veel liefde. Batang Pinangga betekent dan ook 'geliefd kind'. Door de enthousiaste en liefdevolle vrijwilligers krijgen deze mishandelde, misbruikte en verwaarloosde kinderen weer de kans cht kind te zijn.



Het kindertehuis wordt nu bijna 8 jaar met veel toewijding gesteund door Geertjan Berman en Karin van Rooijen, die in Nederland Stichting Batang Pinangga hebben opgericht. De stichting heeft als motto "elke eurocent naar de kinderen" en al het opgehaalde geld in Nederland gaat dan ook voor 100% naar het kindertehuis.

Sinds een paar jaar steunt het Mendelcollege in Haarlem deze stichting. Het afgelopen jaar startte het Mendel Youth Ambassador-project, waarvan ik, samen met 9 andere leerlingen, deel uit maak. Wij zetten ons nu bijna een jaar in als ambassadeur van het kindertehuis. Zo hebben we met veel enthousiasme sponsoracties op touw gezet, zoals een benefietconcert en een benefietvoetbalwedstrijd, en vertellen we op verschillende plaatsen en in diverse media over Batang Pinangga.

Afgelopen zomer zijn we met een aantal begeleiders naar de Filippijnen gegaan. Het vliegticket en het verblijf betaalden we zelf. Drie weken lang staken we de handen uit de mouwen om de vrijwilligers in het kindertehuis te helpen. Zo hielpen we met het verzorgen van de kinderen, het klaarmaken van het eten en het schilderen van gebouwen. We hebben natuurlijk ook heel veel gespeeld en geknuffeld met de kinderen. Daarnaast gaven we les op een lokale middelbare en basisschool en hielpen we mee met een straatkinderendag, waarbij we een groep straatkinderen verzorgden en in het zonnetje zetten. De meest indrukwekkende ervaring was toch wel het bezoek aan de krottenwijk bij de vuilnisbelt, daar waar veel van de kinderen van het kindertehuis vroeger leefden. Het was heel verdrietig, maar tegelijkertijd ook bijzonder om te zien hoe mensen het beste maakten van hun hopeloze leefsituatie en keihard werken om te overleven. Het werd ons hier wel duidelijk hoe hard de hulp echt nodig is.

De reis was een enorme ervaring. We hebben dingen meegemaakt en gezien die we niet snel zullen vergeten. Nu, weken na onze reis, gaat er dan ook geen dag voorbij dat ik niet aan onze nieuwe Filipijnse kuya's en ate's (Filipijns voor broers en zussen) denk. De mensen die we hebben ontmoet zijn z bijzonder en het voelt dan ook als een eer om door hen opgenomen te zijn in de Batang Pinangga-familie. We hebben van dichtbij meegemaakt wat voor fantastisch werk Batang Pinangga levert, maar ook hoe hard dit nodig is en hoeveel het voor de mensen betekent. Het project was een groot succes en heeft het kindertehuis een hoop opgeleverd. Voor het voortbestaan van Batang Pinangga is alle steun nodig. Laten we dus hopen op een succesvol vervolg!




Voor verdere informatie over Batang Pinangga, ga naar www.batangpinangga.com